Ναι μεν….. αλλά!!!

ειδική σήμανση στην άσφαλτο αναπηρικό σήμα και καρότσι μωρού (κίτρινα εικονίδια)

Γράφει ο Βαγγέλης Αυγουλάς

Το ξέραμε, το παρακολουθήσαμε να εξελίσσεται και το ξαναδιαβάζουμε με ικανοποίηση και φυσικά συγχαίρουμε το Δήμαρχο Αθηναίων για την πρωτοβουλία χωρίς ωστόσο να πανηγυρίζουμε.

Ναι φυσικά, ακόμη μία παρέμβαση με στόχο τη διευκόλυνση στην προσβασιμότητα, ιδιαίτερα για τους συνανθρώπους μας με αναπηρία και κινητικά προβλήματα αλλά και συνολικά για τους πεζούς, αποτρέποντας την αντικοινωνική στάθμευση οχημάτων είναι ιδιαίτερα θετικό που πραγματοποιείται την περίοδο αυτή από το Δήμο Αθηναίων στο κέντρο και τις γειτονιές της πόλης.

Ναι, το ξέρουμε εμείς οι ανάπηροι, προς χάριν των οποίων γίνονται αυτά ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση αφορά στις ράμπες που είναι απολύτως αναγκαίες στην καθημερινότητα των ατόμων με αναπηρία αλλά και γονέων με καροτσάκια. Ράμπες, οι οποίες – όπως αυτές οι δεκάδες που έχουμε φωτογραφίσει και παρουσιάσει στο παρελθόν- πολλές φορές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν λόγω της παράνομης στάθμευσης οχημάτων.

Ναι, είναι θετικό ότι το πρόγραμμα που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αθήνα, περιλαμβάνει τον έντονο και εμφανή χρωματισμό με ειδική σήμανση (κίτρινα εικονίδια) της ασφάλτου, στα σημεία που υπάρχουν ράμπες έτσι ώστε οι οδηγοί να μπορούν να αντιλαμβάνονται πιο εύκολα ότι δεν πρέπει να σταθμεύουν εκεί τα οχήματα τους καθώς εμποδίζουν την διέλευση.

Ναι, το πληροφορηθήκαμε ότι ο Δήμος Αθηναίων έχει προχωρήσει στην σήμανση 200 σημείων και στα επτά Δημοτικά Διαμερίσματα (ενδεικτικά σε περιοχές όπως το Εμπορικό Τρίγωνο, η Πλάκα, το Κουκάκι, το Παγκράτι, ο Άγιος Θωμάς, το Κολωνάκι, η Πλατεία Αμερικής, η Πλατεία Κολιάτσου, ο Κολωνός, η Αγία Βαρβάρα και η Πλατεία Κανάρη). Επίσης και το ότι η παρέμβαση προοδευτικά θα περιλάβει ακόμη μεγαλύτερα τμήματα της πόλης με στόχο να εφαρμοστεί όπου είναι αναγκαίο στο πλαίσιο της συνολικής προσπάθειας για ενίσχυση της βιώσιμης κινητικότητας.

Και μας ευχαριστούν τα λόγια του Δημάρχου κ. Μπακογιάννη ότι :

«Θέλουμε η μετακίνηση των ατόμων με κινητικά προβλήματα και η πρόσβασή τους στην Αθήνα, να είναι πραγματική και πρακτική. Κάνουμε παρεμβάσεις που δημιουργούν μία Αθήνα πιο ανοιχτή, πιο ανθρώπινη. Μία πόλη που όταν λέει ότι δεν αποκλείει κανέναν, το εννοεί».

Συγχαίρουμε και τον Πρόεδρο της ΚΕΔΕ και Δήμαρχο Τρικκαίων κ. Παπαστεργίου, γιατί όπου σταθεί και όπου βρεθεί υπερασπίζεται την προσβασιμότητα πεζών και την ελεύθερη κινητικότητα ΑμεΑ. Όπως πρόσφατα είχαμε δημοσιεύσει και συγχαρεί και τον Δήμαρχο Χανίων για την εφαρμογή έξυπνων και ψηφιακών τρόπων για την προστασία των αναπηρικών θέσεων στάθμευσης στην πόλη του. Και κάθε πρωτοβουλία τη δημοσιεύουμε και τη συγχαίρουμε. Το κάναμε και θα το κάνουμε. Έτσι λειτουργεί το meallamatia.gr.

Αλλά…

δεν μας πιάνει πλέον και καμιά ιδιαίτερη συγκίνηση και με το συμπάθιο δηλαδή. Ζητούμε πλέον το κάτι παραπάνω, αυτό που πραγματικά οι ανάπηροι δικαιούμαστε: Οργανωμένο και συντονισμένο, πρακτικό σχέδιο που να μας διαβεβαιώνει ότι θα υπάρξει αστυνόμευση, αυστηρές ποινές στους παραβάτες, περιφρούρηση και σοβαρή αντιμετώπιση του προβλήματος που προκύπτει μετά από τα βαψίματα και τις ειδικές σημάνσεις.

Διότι τι να τα κάνει τα «βαψίδια» ο τυφλός και ο κινητικά ανάπηρος και η μητέρα με το μωρό στο καροτσάκι και ο ηλικιωμένος με το μπαστούνι όταν οι διαβάσεις, περιποιημένες και φρεσκοβαμμένες με έντονα χρώματα είναι απλώς ΑΔΙΑΒΑΤΕΣ ακόμα και για τον μη ανάπηρο που περπατάει στο δρόμο γιατί και στις διαβάσεις των πεζών και –κυρίως- στις ράμπες των αναπήρων, είναι παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια;

Ναι μεν στον « έντονο και με εμφανή χρωματισμό με ειδική σήμανση (κίτρινα εικονίδια) της ασφάλτου» αλλά…… ο ανάπηρος δεν ικανοποιείται με τον έντονο χρωματισμό. Άσε που ο τυφλός, δεν τον βλέπει καν. Ναι στην ψηφιακή εποχή που θα ειδοποιεί άμεσα τη Δημοτική Αστυνομία, αρκεί να υπάρχει ικανοποιητική στελέχωση της Δημοτικής Αστυνομίας για να παρεμβαίνει σε κάθε πόλη.

Θέλουμε το κάτι παραπάνω από τους δημάρχους μας και τους δημοτικούς συμβούλους. Ήρε η ώρα η προσβασιμότητα όλων, η ανεμπόδιστη μετακίνηση χωρίς εξαιρέσεις, να μπει στην καθημερινότητα και να απασχολεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση με στόχο, σχέδιο και προοπτική. Και να γίνει ένα από τα θέματα που θα κρίνει και θα ανανεώνει –ή όχι- δημοτικές θητείες. Το πιο ανθρώπινο πρόσωπο μιας χώρας, ας ξεκινήσει ως ψηφιδωτό να σχηματίζεται από τη θετική αλλαγή κάθε γειτονιάς και κάθε δήμου. Αλλιώς…